Één jaar ouderschap

Het is een jaar geleden dat Martijn en ik samen ouders werden van Milena. In deze blog wil ik met jullie terug blikken op een jaar vol liefde, emotie, ontwikkeling en fouten.

Woensdagnacht 27 maart 2019, 3:11 uur. Daar was ze. Ineens was het niet meer Martijn en Jorienke. Maar mama, papa en Milena. Ons leven als ouders begon. De wereld werd op zijn kop gezet. Want wat kun je verwachten? Je krijgt een frummeltje op je borst gelegd en succes ga daar maar eens voor zorgen. Dat is nu je taak! Daar ben je nu voor aangesteld. Het is niet meer Jorienke op nummer 1. Nee, je kind komt op nummer 1! Een behoorlijke switch in je leven. Die switch gaat snel, je gedachten denken nog maar aan één ding. Gaat alles goed met mijn baby? Ademt ze, huilt ze, drinkt ze?

Het afgelopen jaar groeide Martijn en ik naar zelfverzekerde ouders. We weten wat we doen. De meeste keren weten we wat Milena nodig heeft en handelen we daar naar. Wat een verschil met een jaar geleden. De eerste weken , dan ben je nog zo zoekende naar wat die kleine baby nodig heeft. Maar echt geloof mij, het word elke maand ietsje makkelijker. Je kent je kindje, je weet vaker wat het nodig heeft en je word zelfverzekerder.

Onze relatie veranderde ook. Waar het eerst ging om ons, ons huwelijk, onze relatie en onze liefde. Staat je kind nu “bijna” altijd op nummer één. Dat kan soms best een beetje gevaarlijk zijn. Wie krijgt er als eerste een kus als papa thuis komt, juist Milena! Dan kan ik best een beetje jaloers zijn soms. Communicatie is daarom belangrijker dan ooit geworden. Af en toe even relativeren en een goed gesprek om weer nader tot elkaar te komen. Niet alleen communicatie maar ook de intimiteit veranderd. Nu was ik daar op voorbereid. Ik wist dat de seksualiteit zou gaan veranderen , maar hoe? Dat is voor ieder stel weer anders. Wat ik merk aan mezelf is dat ik waar ik eerder altijd wel zin kon maken, ik daar nu veel meer moeite voor moet doen. Er moet meer sfeer en romantiek aan te pas komen dan vroeger. Het duurt even voor ik “uit” sta als moeder. Waar ik dit nooit had verwacht van mezelf, gebeurd het toch. Iets wat heel normaal is zou je denken. Maar soms best vervelend. Ik ben dankbaar voor een goed slapend meisje en een meisje wat niet veel huilt. Dus ons storen doet ze niet. Die kant had ik namelijk veel meer verwacht. Het feit dat hormonen en het “aanstaan” als moeder nog veel meer met je libido doet had ik nooit verwacht of in ieder geval nooit aan gedacht! Het afgelopen jaar was dit dan ook voor mijzelf een grote zoektocht. Het accepteren dat het iets meer moeite kost , hoort daar ook bij.

Het zoeken naar een ritme met een baby is soms nog wel het moeilijkst. Heb je net weer een slaap en eet/drink ritme, veranderd het alweer. Vooral in het begin kon het elke dag wel veranderen. Nu ze wat ouder is veranderd er echt wat om de 1 a 2 maanden. En ik kan je vertellen, dat ik dat veel prettiger vind. Het geeft iets meer houvast en richting in je dagplanning.

Wat hebben we al veel gedaan met Milena. Met pasen naar kootwijkerzand, en de volgende dag met de familie naar het land van Jan klaassen. We hadden onze eerste echte “date night”, uit eten bij de Verassing in Lunteren. Op koningsdag Martijn jarig, en was Milena één maand oud. Twee maanden lang vocht ik voor elke druppel borstvoeding die ik Milena kon geven. En na vier borstontstekingen was het toen klaar. Ze heeft nog lang daarna kunnen genieten van de voeding, want de hele vriezer zat vol met voorraad. We gingen langs op de camping bij mijn zus met hemelvaart. Voor het eerst wezen zwemmen op het werk bij papa. Met 3 maanden draaide Milena al van buik naar rug, en rug naar buik. Voor het eerst buiten in het zwembadje in de tuin. We hielden zomervakantie in eigen huis. Samen met mijn zus en haar kinderen gingen we op stap naar Spakenburg. Als gezinnetje gingen we naar het Dolfinarium. Samen met mijn schoonmoeder en schoonzusje , Martijn en Milena naar de Pluktuin in stoutenburg. Milena ronde alle behandelingen af bij de kinderfysio, voor haar voorkeurskant. Lekker wandelen samen met een vriendinnetje op de hei . Op alle zondagen genoten we van rust, kerk en samenzijn. We gingen op vakantie naar Callantsoog. Een week lang genieten in een huisje dicht bij het strand. Onze eerste vakantie! Samen met vriendinnetje Loïs gingen we baby zwemmen. Met familie samen sinterklaas vieren, alle cadeautjes open maken. Kerst was ook een feest zo met elkaar. Het nieuwe jaar gingen we in , en Milena maakte hele grote sprongen. Staan, optrekken, overal langs lopen, kruipen en op ontdekkingstocht. En nu , nu loopt ze gewoon. Één week voor haar verjaardag loopt ze , zo hop de hele kamer door. En met dit mooie weer ook buiten.

Het eerste jaar als ouders zit erop. Milena is geen baby meer. Tijd voor een volgende, Martijn? Nee voorlopig niet. We hebben allebei genoeg aan ons kleine meisje. We willen van haar kunnen genieten. En dat gaan we nog wat jaren doen, voor we aan een ander kindje denken.

Voor nu ben ik dankbaar. Zo ontzettend dankbaar! Voor een gezond , vrolijk, energiek, liefdevol meisje. Ze is alles voor ons! Dankbaar voor dit eerste jaar als ouders. Dat er nog maar vele mogen volgen waarin we fouten maken en liefde en vergeving leren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *