Waarom ben ik thuis bevallen?

Een bevalling in je eigen huis is niet voor iedereen weg gelegd. Zo kan het zijn dat je huis daar niet goed genoeg voor is, als het spoed word en je toch naar het ziekenhuis moet gaan. Of dat je misschien wel een medische zwangerschap hebt, en je “verplicht” bent om onder begeleiding van het ziekenhuis te gaan bevallen. Of je hebt gewoon totaal de behoefte niet om in je eigen huis je kindje te baren. Het kan allemaal. Mijn enige ervaring is die van een thuis bevalling en ik deel graag mijn kijk daarop met jullie.

Al voordat ik in verwachting was wist ik eigenlijk al wel dat ik wilde gaan bevallen in mijn eigen thuis, mijn eigen plekje. Dit gevoel veranderde niet toen ik eenmaal zwanger was. Ik had 3 voorbeelden van heel dichtbij meegemaakt, 2 zussen die zijn thuis bevallen en 1 zus die in het ziekenhuis is bevallen. Beide verhalen hadden voors en tegens. Maar de voors van het thuis bevallen prikkelde mij meer.

Vanaf het begin heb ik eigenlijk niet nagedacht over of ik natuurlijk wilde bevallen of met pijn bestrijding. Ik had met mezelf en met Martijn afgesproken dat als het niet meer ging er wel actie moest worden genomen. En dat het me niet heel veel uitmaakte hoe of wat. Uiteindelijk ben ik natuurlijk bevallen in mijn eigen slaapkamer en bed, zonder pijnbestrijding en zonder complicaties. Iets waar ik onwijs dankbaar voor ben. Het was een snelle bevalling van +/- 3,5 uur. En het mocht heel goed gaan. Ook de placenta kwam gauw en ik had niet veel bloed verlies. Eigenlijk een droom bevalling dus. Een bevalling die prima thuis kon.

Je weet nooit van te voren wat voor een bevalling je krijgt. Dat blijft een soort van pijnlijke/spannende verassing. Als thuis mijn bevalling op gang was gekomen en het ging mis zou ik ook per direct naar het ziekenhuis zijn gegaan. Als de verloskundige die keuze maakte omdat het veiliger was , zou ik direct met haar zijn meegegaan. Dus vast aan die thuisbevalling zat ik niet. Maar ik heb het wel als iets heel moois en fijn ervaren. Waarom?

Er was rust in mijn eigen huis en plekje. In mijn bed braken mijn vliezen, niet met een hele plas maar een paar druppels. Dus mijn bed is niet vies geworden.. (iets waar veel vrouwen bang voor zijn). Er liggen ook matjes onder de laatste weken richting je uitgerekende datum.. dus heel vies kon het niet worden. Waar ik eerst beneden nog wat heen en weer gelopen ben ging ik al snel naar mijn slaapkamer toe en vond ik daar rust in mijn bed.

Ik heb bijna overdwars in bed gelegen om de weeën op te vangen. Die ruimte was er. Het was geen klein ziekenhuis bed waar je haast geen kant op kan. Martijn zat naast me op bed op zijn knieën en was zo heerlijk dichtbij.

Bloed en viezigheid heb ik niet veel van gezien. De verloskundige haalde dit direct weg en toen ik eenmaal bevallen was , waren de vieze lakens en doeken al bijna gelijk aan de kant. Ik heb dit plekje nooit als smerig gezien of vies gevoeld. Het was schoon en fris.

Het eerste uur na de bevalling kon ik heerlijk blijven liggen met dat kleine hummeltje op mijn borst. Er was rust en die tijd werd ons gegeven. Daarna gingen we rustig aan wegen en meten en werd de kleine warmer ingepakt.

Mijn eigen spulletjes werden gelijk gebruikt. De spulletjes die ik voor Milena gekocht had werden gelijk in gebruik genomen. Haar aankleedkussen met die mooie aankleedhoes. Haar hydrofiele doeken werden er bij gepakt. En zo was het direct ‘eigen’.

En waar ik nog het meest blij en gelukkig om ben. Die ritjes die je in de auto moet doen richting het ziekenhuis (MET WEEËN!) en dan ook weer terug in de auto, hop hop, twee uur na je bevalling. Nee, ik kon lekker in mijn eigen bed liggen, me afspoelen onder mijn eigen douche en daarna in een schoon en fris bed stappen en niet meer weg gaan. Wat een rust geeft dat. Dit is echt het grootste pluspunt van mijn hele thuis bevalling. Niet die ritjes in de auto hoeven mee maken.

En zo kijk ik terug op een hele fijne thuis bevalling. Op deze manier zou ik zo een volgende bevalling in gaan. Ik zit niet vast aan een thuis bevalling, moet ik naar het ziekenhuis doe ik dit direct zonder pijn in mijn hart. Maar die fijne thuis bevalling met Milena.. daar kijk ik goed op terug!

Hoe was jouw bevalling? Thuis of in het ziekenhuis?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *